برای اينکه لوله تفنگ از محور ديد خارج نشود ،تير انداز بايد برای تعقيب هدف تمام نيم تنه بالای خود را متناسب با جابجائی محور ديدش حرکت دهد ،تا تفنگ کماکان در امتداد محور ديد وی باقی بماند و از سمت هدف منحرف نشود.اگر نيم تنه بالائی تير انداز ثابت بماند و فقط دستهای تير انداز ،تفنگ را جا به جا کند ،تفنگ از هم محوری ديد تير انداز خارج گشته و تيرش به خطا خواهد رفت .نکته بسيار مهم اين است که نيم تنه بالائی تير انداز بايد قابل انعطاف باشد و حر کات هدف بايد با حر کت نيم تنه بالائی تعقيب شود،نه با حرکت دستها.اگر چشم تير انداز بالاتر از محور لوله (لوله ها) قرار گيرد ،ساچمه ها به بالاتر از هدف اصابت خواهد کرد و اگر پائين تر از ان قرار گيرد ساچمه ها به زير هدف اصابت خواهند کرد.

به طور کلی نشانه روی با تفنگ ساچمه زنی عبارتست از تعقيب هدف با هر دو چشم و روانه کردن لوله تفنگ به سمت ان بوسيله حرکت يکپارچه دستها و شانه ها.

هنگامی که گونه تير انداز روی شانه تفنگ و چشمش درست در امتداد لوله قرار گرفته و محور ديدش با محور لوله منطبق گردد،تفنگ با نيم تنه بالائی تير انداز يکپارچه می شود.اگر تير انداز تنها با حر کت دستها و چرخش چشمان خود حرکات پرنده را تعقيب کند ،چشمهايش از روی محور لوله خا رج شده و يکپارچگی بدن و تفنگ از دست می رود و پيامد ان خطای تير است .پس تير انداز بايد در حاليکه حرکات پرنده را با چشمان خود تعقيب می کند ،تمام نيم تنه بالائی را هم اهنگ با ان حرکت دهد تا محور ديدش در امتداد محور لوله باقی بماند.

در تير اندازی به هدفهای پرنده ای که در مسير عمود به محور تير اندازی حرکت می کنند،مسئله پيشگيری اهميت می يابد.اينکه چقدر بايد پيشگيری کرد مسئله بسيار پيچيده ای است.البته می توان سرعت پرندگان مختلف را از مدارکی که در اين زمينه منتشر شده،به دست اورد.ليکن تخمين سرعت پرنده هدف و اينکه از حد اکثر سرعت پروازش سود جسته يا با سرعت کمتر در پرواز است،در زمانی بسيار کوتاه امری است تقريبا محال و اگر شکارچی بخواهد خود را با چنين محاسباتی در گير کند،فرصت تير اندازی را از دست خواهد داد.پيشگيری عبارتست از فاصله ای که تير انداز به نقطه ای واقع در جلو هدف تير اندازی می کند تا در لحظه ای که ساچمه ها مسافت تير اندازی تا مسير حرکت هدف را طی کرده اند ،هدف نيز به ان نقطه برسد.يا به عبارت ديگر ،الگوی پخش ساچمه و مسير پرواز هدف در يک لحظه با يکديگر تلاقی کنند.

در مورد تيراندازی به هدفهائی که از پيش پای تيرانداز پرکشيده مستقيما يا تقريبا به خط مستقيم از او دور می شوند و يا هدفهائی که از رو به رو به سمت تير انداز پرواز می کنند نياز چندانی به پيشگيری نيست.کافی است تيرانداز با در نظر گرفتن مسير پرواز هدف ،چنانچه لازم باشد کمی به پائين يا بالاتر از پرنده تيراندازی کند.

پيشگيری لازم برای تير اندازی به هدفی که در مسير عمود بر محور تيراندازی حرکت ميکند ،چگونه بايد صورت پذيرد؟

ساده ترين،موثرترين و عملی ترين راه کار اين است که تير انداز پس از بالا اوردن تفنگ ،يکپارچه کردن ان با نيم تنه بالائی و هم محور کردن ديد چشمانش با لوله لوله مسير پرنده را از پشت سر ان با چشمانش و تفنگش دنبال کند،خط نشانه را از هدف جلو تر ببرد و بدون متوقف کردن حرکت تفنگ ،ماشه را بچکاند.

اين حرکات و اعمال بايد دقيقا هم اهنگ با يکديگر صورت پذيرد.مسئله ادامه حرکت تفنگ به هنگام کشيدن ماشه از ساير نکات مهم تر است.اغلب مشاهده می شود که فردی به زعم خود خود ،هم اصول را در تير اندازی به هدفی متحرک رعايت ميکند ،ليکن باز هم بيشتر تير هايش به خطا ميرود.

به احتمال قوی دليل اين عدم پيشرفت متوقف کردن حرکت تفنگ در لحظه کشيدن ماشه و يا خارج شدن ديد تير انداز از محور لوله است.در مورد پيشگيری اخرين توصيه اين است که:ميزان پيشگيری لازم را تخمين زده انرا ۲ برابر کرده ،حرکت تفنگ را متوقف نکرده و ماشه را بچکانيد و باز هم حرکت تفنگ را ادامه دهيد.